Wizyta u psychiatry – jak wygląda? Wizyta u psychiatry różni się od konsultacji u innych specjalistów. Podstawą jest tutaj szczegółowy wywiad podmiotowy (autoanamneza). Lekarz, aby przeprowadzić rozpoznanie, ustalić drogę leczenia, dobrać środki farmakologiczne, musi uzyskać szczegółowe informacje na temat stanu zdrowia Pracę swoją poddaję regularnej superwizji u certyfikowanych superwizorów. Oferuję kompleksową diagnostykę psychologiczną osób dorosłych, psychoterapię krótko i długoterminową w nurcie poznawczo – behawioralnym oraz wsparcie osób doświadczających aktualnie kryzysów psychicznych. Wygląda na to, że zgodnie z danymi z NFZ, specjaliści przyjmują od ręki. Wizyta u psychiatry. Jak pisaliśmy w 2018 r. w "Newsweeku", wchodząc do polityki, Morawiecki podpisał z Ta rozmowa może często trwać dość długo, dlatego wizyty u psychiatry są zwykle dłuższe niż wizyty u lekarzy innych specjalności. Pierwsze wizyty trwają nawet do 40-60 minut, a kolejne 20-30 minut. Te dość długo trwające wizyty dają lekarzom czas na dokładne zapoznanie się z tym, jak funkcjonuje pacjent w różnych obszarach i Wizyta u lekarza psychiatry ma na celu wyjaśnienie Pani/Panu, co się z Panią/Panem dzieje, wskazanie, jak może Pani/Pan sobie radzić ze swoimi problemami i stąd ten dialog, połączony z zaufaniem, otwartością, jest bardzo ważny. Gastrolog, znany inaczej jako gastroenterolog, to lekarz, który zajmuje się układem pokarmowym i chorobami z nim związanymi. Są to choroby żołądka, jelit, przełyku, wątroby, dróg żółciowych i trzustki. Do chorób leczonych przez gastrologa należą niezbyt groźne choroby, m.in. zgaga, wrzody, niestrawność, ale także poważne choroby takie jak nowotwory oraz przewlekłe . Psychiatra to lekarz, który zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Wdrażane przez psychiatrę leczenie ma na celu przyniesienie ulgi objawowej lub spowodować zupełne ustąpienie objawów choroby. Ze względu na swój zakres psychiatria jedną z najbardziej tajemniczych dziedzin medycyny. Przez dziesiątki, a nawet setki lat wokół psychiatrii narosło wiele nieprawdziwych mitów. Dlatego też dla wielu osób wizyta u lekarza zajmującego się chorobami psychicznymi jest źródłem dużego stresu i niepokoju. Jak wygląda typowa konsultacja psychiatryczna? I czy faktycznie jest się czego obawiać? Pierwsza wizyta u psychiatry Diagnoza psychiatryczna ma na celu rozpoznanie problemów ze zdrowiem i jak najszybsze rozpoczęcie leczenia. Lekarze psychiatrzy doskonale zdają sobie sprawę z emocji towarzyszącym pacjentom. Dlatego też podczas konsultacji starają się wspierać otwartą komunikację, która jest niezbędna do postawienia diagnozy. Podczas pierwszej konsultacji lekarz psychiatra przeprowadza dokładny wywiad. Pyta pacjenta o objawy choroby oraz częstość ich występowania. W celu znalezienia przyczyny zaburzeń lub stanów chorobowych lekarz szuka związku pomiędzy występowaniem symptomów, a ważnymi wydarzeniami lub zmianami w życiu. Psychiatra pyta również pacjenta o stan zdrowia, stosowanie używek lub choroby psychiczne w rodzinie. Dzięki starannemu wywiadowi lekarz jest w stanie zaproponować kierunki dalszego postępowania i zaplanować leczenie. Ogromna ilość osób cierpi na zaburzenia psychiczne. Niektórzy jednak obawiają się skorzystać z pomocą psychiatry i potrzebują sporo czasu, aby podjąć decyzję o konsultacji. Jeżeli wizyta została już umówiona, przeważnie zaczyna odczuwać się stres. Nie jest bowiem do końca wiadome, jak konkretnie wygląda takie spotkanie. Warto więc zapoznać się z jego ogólnym przebiegiem, aby być lepiej przygotowanym. Podstawowe informacje Przede wszystkim psychiatra zapyta o posiadane choroby oraz brane na stałe leki. Należy wobec tego zabrać swoją dokumentację medyczną. Przewlekłe schorzenia mogą mieć znaczny wpływ na psychikę, zwłaszcza choroby skóry. Nie tylko powodują dokuczliwe objawy, ale też ingerują w wygląd. Następnie specjalista zbierze wywiad rodzinny, dlatego warto wcześniej zapytać rodziców o to, czy mają jakieś problemy ze zdrowiem. Później odbędzie się rozmowa, na podstawie której zostanie postawiona odpowiednia diagnoza. Na samym końcu omawia się sposób dalszego leczenia, co najczęściej oznacza przepisanie leków lub skierowanie do psychoterapeuty. Do doświadczonego psychiatry można się umówić chociażby za pośrednictwem strony internetowej Na co być przygotowanym? Przede wszystkim na szczerą rozmowę. Jeżeli nie powie się lekarzowi wszystkiego, to nie będzie on w stanie postawić trafnej diagnozy. Obowiązuje go tajemnica lekarska, więc nie trzeba się martwić, że ktoś jeszcze dowie się o posiadanych problemach. Warto więc spróbować się otworzyć. Strach przed lekarzem psychiatrą nadal jest w wielu osobach bardzo mocno zakorzeniony. Niegdyś powszechne było przekonanie, że jest to lekarz, do którego „zwyczajni” ludzie nie chodzą. Dlatego wizyta u lekarza psychiatry uważana była za stygmatyzującą, a przez to bardzo wstydliwą. Nie ma się czego bać! Lekarz psychiatra jest lekarzem jak każdym innym. Nie masz oporów, by udać się do lekarza, gdy czujesz ból fizyczny, prawda? Nie powinieneś ich też mieć, gdy odczuwasz ból i problemy psychiczne. Przeczytaj jak wygląda wizyta u psychiatry, dowiedz się jakich pytań możesz się spodziewać i przestań się bać! Pierwsza wizyta u psychiatryCo mówić u psychiatry?Jakie pytania zadaje psychiatra?Kiedy iść do psychiatry? Pierwsza wizyta u psychiatry Pierwsza wizyta u psychiatry jawi się jako bardzo groźna, bo tajemnicza. Człowiek nie wie, czego się spodziewać, więc na wszelki wypadek spodziewa się wszystkiego najgorszego. To bardzo paraliżujące nastawienie, które może sprawiać, że człowiek unika wizyty u lekarza psychiatry tak długo, jak długo jest w stanie. Nie pomaga nastawienie społeczeństwa – ciągle jeszcze zdarza się usłyszeć głosy, że wizyta u lekarza psychiatry jest czymś niewłaściwym, wstydliwym czy zasługującym na napiętnowanie. To jednak zupełnie nieprawda! Wizyta u lekarza psychiatry jest naturalnym następstwem problemów, z którymi należy sobie poradzić. Jak wszystkie kwestie dotyczące zdrowia – problemy te nie znikną, jeśli będą ignorowane, tylko się pogłębią. Jak więc wygląda pierwsza wizyta u psychiatry? To przede wszystkim rozmowa. Długa i szczegółowa rozmowa, która ma na celu jak najlepsze poznanie pacjenta przez psychiatrę. Nie zdziw się, jeśli lekarz psychiatra nie przyjmie Cię w białym kitlu – psychiatrzy często z tego rezygnują, by dodatkowo nie stresować swoich pacjentów. Sama atmosfera panująca w gabinecie jest bardzo przyjazna i spokojna. Ile trwa wizyta u psychiatry? Ta pierwsza z reguły jest dłuższa niż kolejne po niej następujące. Dzieje się tak dlatego, że podczas pierwszej wizyty psychiatra chce Cię jak najlepiej poznać i mieć dość czasu, by móc z Tobą porozmawiać o Tobie i Twoich problemach. Później, gdy już zna Twoją historię, wizyty mogą stać się odpowiednio krótsze. Dlatego pierwsza wizyta może trwać do czterdziestu minut w zależności od problematyki, a nawet dłużej, podczas gdy kolejne mogą zamknąć się w dwudziestu minutach. Co mówić u psychiatry? Na wizytę u psychiatry można się przygotować – wtedy będzie ona znacznie mniej stresującym przeżyciem. Co mówić u psychiatry? Przede wszystkim prawdę. Pamiętaj, że psychiatra chce Ci pomóc, a okłamywanie lekarza nigdy nie jest dobrym pomysłem. Psychiatra podczas pierwszej wizyty zada Ci szereg pytań, które mają pozwolić mu na najgłębsze, najdokładniejsze zrozumienie Twojego problemu. Przede wszystkim opowiedz lekarzowi, co Cię do niego sprowadza. Powiedz mu o wszystkich swoich problemach, wątpliwościach czy obawach. Opowiedz, co doprowadziło Cię do sytuacji, w której postanowiłeś poszukać pomocy. Przypomnij sobie i przygotuj historię Twojego leczenia – wszystko o przyjmowanych lekach, jeśli jakieś brałeś lub bierzesz, czy informacje o ewentualnych wizytach u psychologa lub terapii z psychoterapeutą. To wszystko może bardzo pomóc psychiatrze w zrozumieniu Twojego problemu. Pamiętaj też, że masz prawo do zadawania pytań – korzystaj z niego! Jeśli czegoś się obawiasz, coś Cię niepokoi lub czegoś nie rozumiesz – spytaj swojego psychiatrę o więcej szczegółów. Nie bój się pytać – psychiatra rozwieje Twoje wątpliwości najlepiej, jak będzie w stanie. Jakie pytania zadaje psychiatra? U psychiatry nie tylko Ty mówisz i zadajesz pytania – to też zadanie lekarza. Wszystkie pytania, które zada Ci lekarz mają na celu ukierunkowanie Twojej opowieści i pomoc Tobie w otworzeniu się i powiedzeniu o istocie Twojego problemu. Psychiatra zapyta Cię o wszystkie okoliczności Twojego zgłoszenia – dolegliwości, problemy czy emocje, z którymi do niego przychodzisz. Mogą paść też pytania dotyczące snu i jego jakości, a także dotyczące problemów z koncentracją, pamięcią czy codzienną aktywnością. Zapyta Cię też o Twój nastrój i obawy, a także objawy, z którymi się do niego zgłaszasz – od kiedy trwają i w jakich okolicznościach się pojawiają, a także w jakim natężeniu. Mogą też paść pytania dotyczące Twojej sytuacji życiowej – zarówno tej prywatnej, uczuciowej, jak i zawodowej. Psychiatra może spytać się gdzie pracujesz, jak wygląda Twoja sytuacja zawodowa i rodzinna. Może pytać Cię o rodziców i rodzeństwo, a także o Twoje związki – zarówno przeszłe, jak i obecny. Pamiętaj – nie masz obowiązku odpowiadać na wszystkie pytania. Jeśli z jakiegoś powodu na jakiś temat boisz się rozmawiać, wstydzisz się lub czujesz się niekomfortowo – nie musisz się zmuszać do odpowiedzi od razu, możesz wrócić do tego podczas kolejnych wizyt, gdy nabierzesz już zaufania. Im więcej jednak powiesz psychiatrze, tym szybciej i lepiej będzie mógł Ci pomóc. Mów o wszystkim co czujesz – o swoich obawach, pragnieniach czy problemach. Nie musisz odpowiadać na pytania jak w szkole – to nie jest ani szkoła, ani przesłuchanie. Mów tak, jak Ci podpowiada serce – jeśli coś będzie niejasne dla lekarza, na pewno Cię o to dopyta. Jesteś całkowicie bezpieczny – miej to zawsze na uwadze. Psychiatrę, jak każdego lekarza, obowiązuje tajemnica lekarska. Kiedy iść do psychiatry? Każdy człowiek w swoim życiu doświadcza jakichś problemów natury psychicznej – to całkowicie normalne. Nie każdy z tych problemów wymaga od razu interwencji lekarza. Z drugiej strony jednak nigdy nie bagatelizuj swoich problemów – jeśli czujesz, że powinieneś skorzystać z pomocy lekarza psychiatry to uznaj, że właśnie to będzie dla Ciebie najlepsze. Może się też zdarzyć tak, że uczęszczasz na psychoterapię lub chodzisz do psychologa i to właśnie ten specjalista – psychoterapeuta lub psycholog, analizując Twój stan, doradzi Ci wizytę u lekarza psychiatry. Powinieneś skorzystać z tej sugestii – psycholog, psychoterapeuta i psychiatra – wszyscy oni mają wspólny cel: pomóc Ci odzyskać równowagę w życiu i pozbyć się dręczących Cię problemów. Pamiętaj, że nie zawsze jesteś też w stanie ocenić poprawnie Twój stan psychiczny, dlatego warto czasami zdać się na osąd bliskich Ci ludzi, którzy chcą dla Ciebie jak najlepiej. Przeczytaj również: Psycholog – pierwsza wizyta, jak zacząć psychoterapię. Do psychiatry zgłoś się wtedy, gdy odczuwasz problemy związane z lękiem, obniżeniem nastroju, życiem społecznym, myśleniem, koncentracją, czy pamięcią. Zgłoś się także wtedy, gdy dostrzegasz u siebie objawy, które świadczą o występowaniu zaburzeń psychotycznych. Wśród wszystkich tych powodów wymienić można szczególnie: Ciągłe poczucie winy Myśli samobójcze Poczucie bezradności Uczucie ciągłego zmęczenia Brak motywacji i energii do działania Natłok myśli lub spowolnienie myślenia Ciągłe uczucie napięcia Stały lęk i niepokój Unikanie kontaktów z innymi ludźmi Strach przed kontaktami z innymi ludźmi Objawy katatoniczne, Zaburzone postrzeganie rzeczywistości, Zaburzenia form zachowania lub myślenia Nie bój się psychiatry – to lekarz medycyny, który ma za zadanie pomóc Ci uporać się z problemami zdrowotnymi, które Cię dręczą. Pozwól sobie pomóc. Najnowsze Powiązane Jeśli podoba Ci się ten artykuł, udostępnij go swoim znajomym. Czemu poszedłem do wizyta u specjalisty – psychiatry lub wizyty u specjalistów typu psychiatra lub psycholog warto się mojej terapii Czemu poszedłem do psychiatry. Moja pierwsza wizyta u psychiatry odbyła się 3 lata temu. Miałem wtedy 20 lat, mieszkałem w Warszawie, w domku jednorodzinnym razem z rodzicami i starszym rodzeństwem. Od półtora roku byłem bez pracy i stałego zajęcia, po tym jak zrezygnowałem z dziennych studiów na kierunku socjologii. Od trzech lat grałem na gitarze basowej, co było wtedy moim pomysłem na siebie. W wolnym czasie dużo też grałem w gry wideo, oglądałem filmy, słuchałem muzyki itd. Nad terapią zastanawiałem się wtedy już od kilku miesięcy, praktycznie odkąd dowiedziałem się, że moja „nieśmiałość” to tak naprawdę fobia społeczna (ponad 70 punktów w samodzielnym teście Liebowitza na fobię społeczną coś jednak mówi). Wcześniej przez długi czas cierpiałem na depresje, spowodowaną zawalonymi studiami, trudnościami ze znalezieniem pracy, problemami zdrowotnymi i nieakceptowaniem siebie. Poprzez wizyty u specjalisty chciałem więc również powstrzymać jej nawroty. Ostatecznym motywatorem do podjęcia leczenia okazał się udział w społeczności internetowej, złożonej z osób zmagających się z tymi i podobnymi problemami psychicznymi, oraz spotkania z nimi w rzeczywistym swiecie. Niektóre z tych osób miały doświadczenie z farmakoterapią lub były w jej trakcie, i ich stosunek do niej był pozytywny. W międzyczasie próbowałem samodzielnej terapii poznawczo-behawioralnej, ale brakowało mi samozaparcia i dyscypliny do jej pełnego przepracowania. W końcu więc podjąłem decyzję. Pierwsza wizyta u specjalisty – psychiatry lub psychologa. Zapisałem się do publicznej przychodni, na wizytę czekałem 3 tygodnie. Poszedłem na nią bez żadnego specjalnego przygotowania, nie miałem również wcześniej wystawionej i udokumentowanej diagnozy. Na korytarzu przed gabinetem czekały głównie osoby starsze i w średnim wieku. Przyjął mnie dość młody, sympatyczny lekarz, spytał, „co Panu dolega?” – i tu zaczęły się schody, ponieważ opowiadać zupełnie obcemu człowiekowi o swoich skrywanych emocjach i słabościach, o których strach byłoby rozmawiać nawet z rodziną czy przyjacielem, bynajmniej nie jest łatwo. Na szczęście udało mi się opisać niektóre z objawów na tyle jasno by uzyskać pomoc, aczkolwiek jak się później dowiedziałem, oprócz depresji wpisano mi do karty agorafobię na którą nie chorowałem. Błąd wynikał po części z moich niejasnych opisów, po części być może z małego doświadczenia lekarza w prowadzeniu wywiadów. Dobrym pomysłem może być zatem pewne przygotowanie do takiej wizyty. Do wizyty u specjalistów typu psychiatra lub psycholog warto się przygotować. Jeśli nie posiadasz udokumentowanej diagnozy, lekarz przeprowadzi z Tobą wywiad – w tej sytuacji należy możliwie jak najjaśniej opisać swoje dolegliwości, czyli np. to jak się czujemy emocjonalnie na codzień, jakie sytuacje wywołują u nas niechciane reakcje itp. Lekarz może spytać o objawy somatyczne, czyli w przypadku fobii mogą to być np. szybkie bicie serca i nadmierna potliwość. Aby jak najpełniej opisać swój problem sugerowałbym zrobienie sobie na kilka dni przed wizytą (lub dowolnie wcześniej) listy swoich objawów, wtedy gdy danego dnia zauważymy swoją reakcję lękową w danej sytuacji, analizujemy co czuliśmy i ewentualnie jakie objawy somatyczne wystąpiły, a następnie opisujemy je zwięźle na liście. Dzięki temu podczas wywiadu łatwiej będzie przypomnieć sobie szczegóły i jasno opisać swój problem. Warto tez pamiętać o tym, że psychiatrzy przyjmują na codzień wielu pacjentów z podobnymi problemami i nie będą nas osądzać. Efekty mojej terapii Pierwszy przepisany lek (escitalopram) stosowałem ok. trzech miesięcy. Nie odczuwałem żadnych objawów ubocznych, ale pozytywny efekt był ledwo wyczuwalny, więc psychiatra zmienił lek na inny (sertralina). Tym razem działanie było mocniejsze, zauważyłem zmniejszenie objawów lękowych w trudnych dla mnie sytuacjach, czułem się swobodniej w towarzystwie, stałem się bardziej rozmowny, a jedynym istotnym objawem ubocznym było zmniejszenie libido, jednak bynajmniej nie do jakiegoś problematycznego poziomu. Najważniejszym efektem leczenia było to, że uświadomiłem sobie jaki jestem naprawdę, tzn. to, jaki jestem bez lęku, z czystym, niezmąconym stresem umysłem. Z drugim problemem, czyli depresją, leki poradziły sobie równie skutecznie. W trakcie leczenia stałem się bardziej aktywny społecznie, organizowałem spotkania osób ze społeczności, nawiązywałem nowe relacje i pogłębiałem te stare. Uważam, że to co robiłem w trakcie leczenia bardzo pomogło utrwalić efekty, ponieważ gdy po roku od jego rozpoczęcia odstawiłem leki, efekty pozostały i trwają do dziś (tylko ok. 25 punktów w teście Liebowitza, a 40 to minimum dla fobii). Co prawda nadal jestem nieśmiały i część tych niegdyś najtrudniejszych sytuacji nadal sprawia mi pewne trudności, ale jest naprawdę nieporównywalnie lepiej niż było. Mam nadzieję, że ten artykuł zachęci niezdecydowanych do wizyty u psychiatry, i że uzyskają pomoc, której potrzebują. Jeśli nadal zastanawiasz się nad wizytą u psychiatry, ale masz obawy związane z leczeniem i przyjmowaniem leków, pamiętaj że możesz o wszystkim porozmawiać z samym lekarzem. Tekst napisany i nadesłany przez Urthon Cześć! Na początku chciałabym powiedzieć kilka słów na swój temat. Mam na imię Wiola i pochodzę z Poznania, natomiast obecnie mieszkam w Krakowie gdzie ukończyłam dietetykę na wydziale lekarskim na Uniwersytecie Jagiellońskim. Moją pasją jest dietetyka, psychologia, kosmetologia i ogólnie temat zdrowia – właśnie dlatego postanowiłam poprowadzić bloga, w którym będę dzielić się z Wami moją wiedzą! Dietetyką zaczęłam interesować się jeszcze jako nastolatka – dzięki zmianie stylu życia zrzuciłam 30 kg! A aktywność fizyczna szybko stała się moją pasją ;) Jak tylko pogoda sprzyja to uwielbiam biegać po parku, ćwiczę także regularnie na siłowni – to znacznie poprawia moje samopoczucie! Wioletta Kot Cześć! Na początku chciałabym powiedzieć kilka słów na swój temat. Mam na imię Wiola i pochodzę z Poznania, natomiast obecnie mieszkam w Krakowie gdzie ukończyłam dietetykę na wydziale lekarskim na Uniwersytecie Jagiellońskim. Moją pasją jest dietetyka, psychologia, kosmetologia i ogólnie temat zdrowia – właśnie dlatego postanowiłam poprowadzić bloga, w którym będę dzielić się z Wami moją wiedzą! Dietetyką zaczęłam interesować się jeszcze jako nastolatka – dzięki zmianie stylu życia zrzuciłam 30 kg! A aktywność fizyczna szybko stała się moją pasją ;) Jak tylko pogoda sprzyja to uwielbiam biegać po parku, ćwiczę także regularnie na siłowni – to znacznie poprawia moje samopoczucie! zapytał(a) o 20:30 Jak wygląda wizyta u psychiatry ? ( Jeśli nie wiesz , nie pisz głupot ) ;> I jakie zadaje pytania ? To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź blocked odpowiedział(a) o 22:57: Jak u każdego innego lekarza. Na początku lekarz może zadac kilka z pozoru bezsensownych pytań: jak się nazywasz, jaki dziś jest dzień, czy wiesz, gdzie jesteś i dlaczego tu jesteś, ile widzisz palców. Bardzo ciężko chore osoby nie będą w stanie odpowiedziec na te banalne pytania. Lekarz zapyta, jakie są Twoje główne problemy, jeśli nie zgłaszasz się z własnej woli i nie chcesz rozmawiac, będzie starał się zadawac pytania w oparciu o to, co mu przekazali inni. Zapyta o objawy, o główne skargi, o to, od jak dawna objawy się utrzymują, czy coś sprawia, że się nasilają, że słabną, kiedy jest najlepiej, kiedy najgorzej. Zapyta, czy coś takiego pojawia się po raz pierwszy, czy już kiedyś byłaś/byłeś leczona/leczony psychiatrycznie, czy ktoś w rodzinie chorował na choroby zapyta też o wszystkie przyjmowane leki, o nałogi, sen, życie rodzinne, pracę/szkołę, związki. Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 10:27 Jak się przygotować, co ze sobą zabrać?Na wizytę u psychiatry nie potrzeba się specjalnie przygotowywać. Psychiatra nie będzie nikomu zaglądał w uszy, także spokojnie można ich nie myć wink. A tak poważnie to warto mieć ze sobą dowód osobisty, książeczkę zdrowia. Jeśli idziesz do lekarza na NFZ musisz mieć jakiś dowód na to, że jesteś ubezpieczony/ psychiatry nie trzeba mieć podejrzewasz już, że po wejściu do gabinetu twoją głowę wypełni kompletna pustka i wyparują ci z głowy wszystkie rzeczy, o których chcesz powiedzieć, czasem warto zrobić sobie na kartce listę pytań, problemów do omówienia. Zawsze można się tym poratować w sytuacji całkowitego zaćmienia umysłu wynikJak wygląda pierwsza rozmowa z psychiatrą?Lekarz psychiatra wywołuje zazwyczaj inne emocje niż inni specjaliści. Przede wszystkim wyróżnia go to, że nie nosi białego fartucha i stetoskopu zawieszonego na początku lekarz powinien zrobić mały wywiad odnośnie dolegliwości fizycznych, przebytych chorób itd., które mogłyby spowodować zaburzenia psychiczne. Później rozmowa schodzi zazwyczaj na temat, z którego powodu znalazłeś się w tym, a nie innym gabinecie. Opisujesz swoje problemy, z czym sobie nie żeby nie zniechęcać się po usłyszeniu dziwnych pytań, które może zadać psychiatra. Pytania w stylu "czy słyszysz głosy, których nie słyszą inni" lub "czy uważasz, że masz szósty zmysł" to raczej standard. Niekoniecznie świadczą one o dziwnych podejrzeniach lekarza, są to pytania, na które lekarz po prostu musi uzyskać odpowiedź, by dobrze zdiagnozować będzie prawdopodobnie pytał o relacje z innymi ludźmi, o pracę, naukę, problemy z dzieciństwa, o przyczyny zaistniałego na koniec takiego wywiadu lekarz wystawia diagnozę, choć często zdarza się również, że po pierwszym spotkaniu nie potrafi jeszcze dokładnie sprecyzować na co i czy pacjent jest chory. Czasem diagnozę można usłyszeć dopiero po wielu spotkaniach. Czasem trzeba kogoś lepiej prawdopodobne, a wręcz konieczne u osób niepełnoletnich, jest to, że lekarz będzie chciał porozmawiać z kimś z rodziny, bliską osobą pacjenta, żeby popatrzeć na problem z innej leczeniaJeśli lekarz uzna za konieczne podjęcie jakiegoś leczenia, ustali tę kwestię indywidualnie z pacjentem. Na początku leczenie lekarze proponują zazwyczaj pacjentowi psychoterapię i/lub farmakoterapię (jeśli jest ona konieczna).Może też zaproponować hospitalizację czy oddział relacji psychiatra-pacjent bardzo ważna jest szczerość. Ważne jest, by nie mieć oporów przed mówieniem o wszystkim, co wydaje się nam istotne. Na początku często jest bardzo trudno otworzyć się przed obcą osobą. Ale właśnie: to jest obca osoba, osoba, z którą nie jesteś emocjonalnie związany/a, która nie będzie cię oceniać. Lekarza obowiązuje tajemnica zawodowa. Nie ma on prawa ujawniać komukolwiek tego, co usłyszał od pacjenta w gabinecie. Troszkę inaczej to wygląda, jeśli pacjent nie jest pełnoletni. Rodzice mają prawo wiedzieć, na co ich dziecko choruje, muszą wyrazić zgodę na leczenie. Lekarz nie będzie jednak informował ich o intymnych problemach zaufania jest bardzo trudna, ale niestety szalenie ważna. Nie warto kłamać, zatajać faktów, ponieważ w ten sposób można samemu sobie zaszkodzić. Po czym poznać, że psychiatra jest dla nas nieodpowiedni?Jeśli po kilku wizytach nie potrafisz zaufać swojemu lekarzowi, prawdopodobnie trzeba będzie go zmienić. Niestety często jest tak, że trafiamy na sympatycznego, kompetentnego psychiatrę, ale z różnych względów nie potrafimy zaufać. Między pacjentem a lekarzem nie powinno być żadnej zażyłości poza gabinetem. Jeśli lekarz proponuje spotkania poza miejscem pracy, zaprasza pacjenta do domu itd. - jest to istotny powód, by zmienić lekarza. Jeśli wizyta trwa najwyżej 10 minut, polega na wymianie zaledwie kilku zdań i wypisaniu recepty - nie jest to lekarz, który wyciągnie cię z choroby. Istotnym elementem relacji wizyty jest dłuższy wywiad z pacjentem. Lekarz musi wiedzieć o chorym jak najwięcej. Na początku spisuje twoje dane . Później normalnie rozmawiacie , pyta się co cię do niego sprowadza , dopytuje . Może też zapytać , czy chcesz rozmawiać w towarzystwie twojego rodzica , czy ''sam na sam'' . Nic szczególnego . Wypisuje receptę , bierze zapłatę i jak najszybciej pozbywa się ciebie z gabinetu (ja tak to odbieram) . Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub

jak wygląda wizyta u psychiatry