Nie było mnie w szkole, a przyjaciółka znalazła inną, zrobiła fer? 2011-03-20 15:12:16; Moja przyjaciółka znalazła inną, co robić? 2016-08-24 09:06:08; Co zrobić jak moja przyjaciółka woli inną 2014-07-26 11:52:31; Co zrobić gdy koleżanka Znalazła sobie inną przyjaciółke i Cie olewa ? 2015-04-06 22:51:02 Co mam zrobić? *- to nie jest prawdziwe imię, nie chcę zdradzać prawdziwego. Moja przyjaciółka mnie olewa! :((2010-01-22 18:55:37; Najlepsza przyjaciółka? 2009-12-22 13:36:13; Co jak pocieszyć kumpele której umarła przyjaciółka;(? 2009-10-14 22:55:51; czy kiedykolwiek umarła wam najbliższa przyjaciółka? 2010-04-30 20:55:25; Czyja to najlepsza przyjaciółka? 2010-07-07 14:07:18; Co zrobić gdy mojej mamie umarła przyjaciółka? 2017-06-07 12:42:23 Gdy jej coś na powaznie na fb pisze to ona sobie z tego drwi albo śmieje, czasem wydaje mi sie że robi to złośliwie. Przyjaciółka mnie olewa co zrobić Zrobił to już w noc poślubną" [LIST DO REDAKCJI] "Mój mąż cały czas mnie olewa. Zrobił to już w noc poślubną" [LIST DO REDAKCJI] Ostatnio dotyka mnie tak wiele złego ze strony męża, że muszę się tym z kimś podzielić. Może przelanie mojego żalu na papier, da mi jakieś ukojenie…. Co mam zrobić jeśli myśle że moja BFF mnie olewa 2011-10-28 21:50:22 Co zrobic jak Bff cie olewa ? 2015-04-28 10:51:13 Moja BFF mnie olewa ?! 2017-06-14 21:24:19 . Mam 15 lat i bardzo się zakochałam w takim chłopaku, którego już nigdy nie spotkam, bo jest z zagranicy. Spędziłam z nim naprawdę wyjątkowe chwile. To jest prawdziwa miłość. Nie mogę o tym powiedzieć mojej mamie (a bardzo bym chciała), ponieważ moja mama nie tolerowałaby takiego chłopaka. Wszystkie moje koleżanki wiedzą o tym chłopaku, ale wiecznie mi powtarzają, że on jest daleko, że on pewnie już o mnie zapomniał. Rozumie mnie tylko moja kuzynka, która tez mieszka daleko i piszemy przez gg - szkoda, bo chciałabym się jej wypłakać czasami... Wyjechałam pod koniec maja, a wróciłam na początku czerwca. To jest trudna sytuacja, nietypowa. Nie mam z nim kontaktu, ponieważ tak się złożyło, bardzo tego żałuję. Potem, od czerwca, miałam nadzieję, że polecę tam do niego, ale kiedy mój tata przyjechał powiedział, że chyba zatruję, że polecę (tata też nic nie wie o chłopaku). Potem już nic mnie nie interesowało, wszystko miałam gdzieś, byłam smutna i zła, płakałam, aż w końcu cięłam się na rękach, przykładałam sobie nóż do gardła, patrzałam, które drzewo jest najlepsze do powieszenia się, przestałam wierzyć w Boga. Potem, przez około 2 m-ce, jakoś to wytrzymywałam, nie cięłam się, zaczęłam udawać przed wszystkimi, że jest dobrze i każdy myślał, że jest dobrze, a tak na prawdę gdy byłam sama w domu to wszystko powracało i płakałam godzinami... Teraz też nie jest dobrze, bo znowu chcę się pociąć. Chcę się zabić. Nie chce powiedzieć rodzicom, że się cięłam. Jak mogę wyjść z tego problemu? KOBIETA, 15 LAT ponad rok temu Główne założenia Stowarzyszenia Aktywnie Przeciwko Depresji Depresja to choroba cywilizacyjna. Wciąż jednak nie jest to dobrze znana choroba. Obejrzyj film i poszerz swoją wiedzę o depresji. Dowiedz się, jakie są najważniejsze założenia Stowarzyszenia Aktywnie Przeciwko Depresji. Witam! Twoje problemy są naturalne dla wieku dojrzewania, w którym jesteś. Warto jednak, abyś nie pozostawała z nimi sama, tylko umiała z kimś zaufanym o tym porozmawiać. Myślę, że rodzice powinni Cię zrozumieć i wesprzeć. Tym bardziej, że niepokojące są formy zachowań autoagresywnych, a mianowicie cięcie się, myśli samobójcze. Jeżeli masz możliwość skorzystania z wizyty u psychologa w szkole, to może warto z nim porozmawiać. Pamiętaj jednak, że ze względu na to, że jesteś niepełnoletnia psycholog będzie musiał i tak poinformować rodziców o wizycie. Dlatego lepiej abyś z nimi porozmawiała o tym, co się dzieje. Myślę, że oni też się martwią i widzą, że coś Cię trapi. Pozdrawiam 0 Z Twojego listu wynika, że przeżywasz ogromny ból i cierpienie. Tylko rozmowa, wyrzucenie z siebie tego co obecnie przeżywasz może Ci pomóc. Spróbuj też porozmawiać ze swoją mamą lub tatą lub innymi osobami, do których masz zaufanie i czujesz, że mogą Ci teraz pomóc. Potrzebujesz teraz ciepła i opieki i rozmowy o tym co obecnie czujesz. Możesz także skorzystać z rozmowy z psychologiem - może jest w Twojej szkole. Jeśli nie, możesz skorzystać z konsultacji w Poradni Zdrowia Psychicznego w ramach NFZ. Potrzebne jest tylko skierowanie od internisty/lekarza rodzinnego. Życzę Ci bardzo dużo siły! Magdalena Nagrodzka PSYCHOLOG KLINICZNY, PSYCHOTERAPEUTA, COACH 0 Witam, Nieszczęśliwa miłość niestety często dotyka młodych ludzi. Taka sytuacja, w której się znajdują sprawia, że robią rzeczy, których potem żałują. Piszesz, iż boisz się powiedzieć rodzicom o tym, co się dzieje - o poznanym chłopaku, przeżytych chwilach, tęsknocie za nim, swoich destrukcyjnych reakcjach na rozstanie (samookaleczanie, myśli samobójcze). Jednak są to sprawy bardzo ważne, które należy przegadać z dorosłymi. Zakładasz, że ich reakcja będzie negatywna, może jednak byłoby inaczej i daliby Ci wsparcie w tej sytuacji? Rozumiem, że próbujesz radzić sobie ze stresem, z silnymi emocjami, jakie pojawiają się w związku z ostatnimi wydarzeniami, ale zadawanie sobie bólu to nie jest właściwa droga. Warto abyś skonsultowała się z psychologiem. W tym na pewno pomogą Ci rodzice - skierują Cię do specjalisty, który pomoże Ci radzić sobie z problemami w inny sposób. Dodatkowo koniecznie powiedz psychologowi o pojawiających się samookaleczeniach i myślach samobójczych - to zagrożenie życia i zdrowia. Istnieje wiele dróg, którymi możesz pójść nie robiąc sobie krzywdy. Spróbuj potraktować to jako swoisty etap swojego życia, który kiedyś zakończy się razem z bólem i smutkiem, a na miejsce którego wróci odczuwana kiedyś radość. Zapraszam na rozmowę. Pozdrawiam serdecznie, Magdalena Rachubińska PSYCHOLOG, PSYCHOTERAPEUTA 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Bez niego nie mam po co żyć, chcę się zabić. Co mam robić? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek Jak pomóc koleżance, która mówi, że chciałaby się zabić? – odpowiada Magdalena Pikulska Chcę do mamy... Co się ze mną dzieje? Co mam robić? – odpowiada Mgr Joanna Żur-Teper Zaburzenia depresyjne i myśli samobójcze u 14-latki po rozwodzie rodziców – odpowiada Mgr Kamila Drozd Co robić, by on mnie kochał ; ( – odpowiada Lek. Marta Mauer-Włodarczak Jak odzyskać chłopaka, który był całym moim światem i bez niego chcę się zabić? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek Rodzice się rozwodzą. Mam dość!!! – odpowiada Lek. Marta Mauer-Włodarczak Nadal go kocham, ale nie wiem, jak mam poradzić sobie z samą sobą? – odpowiada Lek. Marta Mauer-Włodarczak Jak sobie poradzić z nieszczęśliwą miłością? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek Rodzice nie rozmawiają, przyjaciółka mnie olewa - co robić? – odpowiada Redakcja abcZdrowie artykuły Sylena 2013-04-11 18:54:01 Tak jak powiada moja mama 'Nie warto przejmować się koleżankami'. Rozumiem cię, bo ja dla swojej robiłam wszystko... ZamieniŁam kartkówki na historii, jej napisałam na 5, sobie na 4 Dawno juz nie jestem jej przyjaciółką, a trzymałyśmy się zawsze razem. Nasze drogi rozeszły się. Ona ma chłopaka wykolczykowanego, z niebieską gałką oczną, czy jak to się tam nazywa, który wystąpił w 'Rozmowach w toku' xd. Ale nie żałuję. Nie mam czego, nie dość, że byłam naiwna, to pozbyłam się balastu. Ona źle sie uczy nadal ;). Ale po kiego ja to tu pisze... Mówię ci, odpuść sobie z nią. Wiem, że to będzie trudne, ale skoro tak się zachowuje to znaczy, że ty ją tak jakby 'irytujesz'. Pytasz normalnie o coś, a ona 'O maaaatkoo... Nie!'. Tak jest? Skoro tak, to nie da sie tego odratowac. Niech sobie tam z nową 'psiapsiółką' chodzą. Bądź silna, znajdź nowe, bardziej przyjazne towarzystwo. Nawet jeśli to są 'klasowe odrzutki'. Uwierz mi, 'odrzutek' zrozumie lepiej, wysłucha i będzie chciał się z tobą przyjaźnić. I miejmy nadzieję, że ta twoja przyszła przyjaciółka sama będzie się starać o przyjaźń. No ale ty też musisz się czasem przełamać :) powodzenia :) ;3 Odpowiedz na ten komentarz Witam, Być może Twoje samopoczucie wynika ze złej sytuacji w Twoim domu. Atmosfera w jakiej funkcjonujemy na co dzień odbija się zarówno na naszym samopoczuciu psychicznym jak i fizycznym. Nieporozumienia rodziców niestety ranią ich dzieci. Ty nie jesteś już dzieckiem więc masz możliwość zdystansowania się. Kryzys dotyczy Twoich rodziców, ich związku. To przykre, że musisz być jego świadkiem, jednak nie Ty jesteś za ten kryzys odpowiedzialny. Zamiast szantażu samobójstwem, możesz szczerze porozmawiać z rodzicami, zwrócić im uwagę na to, że ich problemy nie dzieją się w próżni, opowiedzieć im o tym co czujesz, że się martwisz, przez co pogarsza się Twoje samopoczucie i funkcjonowanie. Możesz także zasugerować rodzicom profesjonalną pomoc. Psychoterapia par umożliwia skuteczne rozwiązywanie konfliktów z korzyścią dla obu stron. Pozdrawiam serdecznie!

co zrobić gdy przyjaciółka mnie olewa