Zapalenie języka — jakie leki bez recepty można kupić? Dentosept płyn do stosowania w jamie ustnej, lek dostępny bez recepty. Hascosept, aerozol do stosowania w jamie ustnej, lek dostępny bez recepty. Sachol żel stomatologiczny, żel do stosowania w jamie ustnej i na dziąsła, lek dostępny bez recepty. Lek. dent. Konrad Rutkowski Stomatolog , Poznań. 84 poziom zaufania. Proszę postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie. Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników. Poniżej znajdziesz do nich odnośniki: Kiedy antybiotyk? Ropa w dziąśle to stan, który wymaga interwencji lekarza dentysty. Może być powikłaniem, np. po ekstrakcji (wyrwaniu) zęba. Klasyfikacja oraz objawy zależą od lokalizacji ropnia (ropień dziąsła, przyzębny, okołokoronowy). Na czym polega leczenie i usuwanie ropy z dziąsła? Ostre zapalenie gardła pojawia się przy spadku odporności. Objawy zapalenia gardła to: silny ból gardła, gorączka lub stan podgorączkowy, drapanie w gardle, chrypka i utrudnione przełykanie. Antybiotyki na gardło w przypadku wirusowego zapalenia gardła są nieskuteczne. Leczenie zapalenia gardła jest objawowe (np. tabletki na ból Według zaleceń lekarza palenie po ekstrakcji, tak jak picie alkoholu, jest zabronione przez minimum 72 godziny. Pacjent powinien odczekać, aby dziąsło mogło się zagoić. Czy mogę zapalić 24h po wyrwaniu zęba? Jeśli pacjent jest nałogowym palaczem, może zapalić papierosa wcześniej – pod kilkoma warunkami. Aftowe zapalenie jamy ustnej. Aftowe zapalenie jamy ustnej to nawracające owrzodzenia, obejmujące błonę śluzową. Zwykle rozpoznawana jest afta na ustach (wargach), afta na podniebieniu, policzku lub języku, a także afta na migdałku. Niekiedy diagnozowane jest także aftowe zapalenie gardła. Owrzodzenia aftowe z tendencją do nawrotów . napisał/a: cicatrix 2010-06-24 21:02 Witajcie! Lata temu przeleczono mi kanałowo górną piątkę. Ostatnio zaczęło mnie potwornie boleć. Sądziłam, że popsuła się sąsiednia szóstka i że i ją trzeba będzie kanałowo leczyć. Okazało się, że popsuła się wprawdzie, i to bardzo, ale jeszcze nie do leczenia kanałowego. Ze zdjęcia wyszło natomiast, że wzdłuż kanału korzenia wspomnianej piątki od strony czwórki biegnie infekcja. Dostałam na to antybiotyk, ale mimo że wybrałam cały, jak zalecano, ból nie ustał. Poszłam więc ponownie, dostałam ten sam antybiotyk w tej samej dawce + drugi w mniejszej o jedną pastylkę, tak że biorę obecnie 7 pastylek 5 razy dziennie. Druga kuracja antybiotykowa trwa obecnie trzeci dzień, ale od dwóch nocy nie śpię, a dziś łyknęłam niemal bezskutecznie ketanol. O samym bólu: spontaniczny, falowy, nasila się wieczorami i nocą, zwłaszcza gdy zmieniam pozycję na leżącą (co ciekawe rano położenie się jest bezbolesne), w chwili niewstrzymywanego napadu (któremu zapobiega ochłodzenie okolic zęba przez napicie się wody na przykład) w punkcie kulminacyjnym wywołuje jakby skurcz, który daje wrażenie odrętwienia sąsiadujących zębów (od poprzedzającej szóstki aż do dwójki), czasem promieniuje aż do ucha i zawiasu szczęki. Miewam gorączkę, ale nie wyższą niż 37,4. Nigdzie nie natknęłam się w sieci na opis podobnego problemu. Czy ktoś coś takiego miał? Nie wiem, co mi jest :(. Może diagnoza była zła? Może to nie tylko ta infekcja, na którą zazwyczaj pomaga antybiotyk :(((. Dodam, że w ciągu ostatnich pięciu miesięcy są to mój czwarty i piąty antybiotyk (poprzednie były na gardło, wcześniej długo nie chorowałam) :(. Co mam zrobić, jeśli i te nie pomogą? Wzięłam już blisko połowę, a skutków nie widzę :(((. Niniejszy przegląd Cochrane został opracowany w celu oceny wpływu antybiotyków na ból i obrzęk odczuwany przez dorosłych w dwóch stanach powszechnie odpowiedzialnych za wywoływanie bólu zębów. Celem przeglądu była ocena skutków stosowania antybiotyków w przypadku, gdy są one podawane z lub bez leczenia stomatologicznego. Wprowadzenie Ból zęba jest częstym problemem i może się pojawić, gdy dochodzi do obumarcia nerwu w zębie z powodu postępującej próchnicy lub urazu. Bez leczenia może dojść do zakażenia bakteryjnego martwego zęba i powstania ropnia, który prowadzi do obrzęku i rozprzestrzenienia się stanu zapalnego, który może czasem zagrażać życiu. Zalecane leczenie obejmuje usunięcie martwych nerwów i zgromadzonych bakterii. Zwykle polega na usunięciu zęba lub leczeniu kanałowym (zabieg, w którym usuwane są nerwy i miazga, a wnętrze zęba jest oczyszczane i uszczelniane). Antybiotyki są zalecane tylko wtedy, gdy występuje ciężka infekcja, która rozprzestrzeniła się z zęba do otaczających tkanek. Jednak niektórzy stomatolodzy nadal rutynowo przepisują antybiotyki doustne pacjentom z ostrymi chorobami zębów, w których nie stwierdza się żadnych oznak rozprzestrzeniania się infekcji lub nie stosują leczenia stomatologicznego w celu usunięcia zainfekowanego materiału. Stosowanie antybiotyków przyczynia się do rozwoju bakterii odpornych na antybiotyki. Dlatego ważne jest, aby antybiotyki były stosowane tylko wtedy, gdy mogą one przynieść korzyści pacjentowi. Stomatolodzy przepisują około od 8% do 10% wszystkich antybiotyków stosowanych w podstawowej opiece zdrowotnej w krajach o wysokim dochodzie, dlatego też ważne jest, aby uświadomić stomatologom, kiedy stosowanie antybiotyków będzie korzystne dla pacjentów. Charakterystyka badania Niniejszy przegląd oparty jest na danych naukowych, które są aktualne do dnia 26 lutego 2018 r. Przeszukaliśmy naukowe bazy danych i znaleźliśmy dwa badania z łączną liczbą 62 uczestników włączonych do analizy. Oba badania przeprowadzone były w szkołach stomatologicznych w USA i oceniały stosowanie antybiotyków doustnych w zmniejszaniu bólu i obrzęku zgłoszonych przez osoby dorosłe po pierwszym etapie leczenia kanałowego w znieczuleniu miejscowym. Antybiotykiem stosowanym w obu badaniach była penicylina VK, wszyscy uczestnicy otrzymywali również środki przeciwbólowe. Główne wyniki W obu badaniach włączonych do przeglądu wykazano, że nie było wyraźnych różnic w odczuwaniu bólu lub obrzęku przez osoby, które otrzymały antybiotyk doustny w porównaniu z placebo (leczenie pozorowane), gdy terapię zastosowano łącznie z pierwszym etapem leczenia kanałowego i środkami przeciwbólowymi. Jednakże badania te były niewielkie i dostarczyły danych naukowych niskiej jakości, dlatego nie możemy być pewni, czy wyniki są właściwe. W żadnym badaniu nie oceniono efektów stosowania antybiotyków bez jednoczesnego chirurgicznego leczenia stomatologicznego. W jednym badaniu oceniano działania niepożądane wśród uczestników: u jednej osoby przyjmującej placebo wystąpiła biegunka, a jedna osoba stosująca antybiotyk zaobserwowała zmęczenie i złe samopoczucie po leczeniu. Jakość danych naukowych Oceniliśmy jakość zebranych danych naukowych na bardzo niską. Obecne dane są niewystarczające, aby móc określić efekty stosowania antybiotyków w analizowanym do tłumaczenia: Tłumaczenie: Joanna Zając Redakcja: Magdalena Koperny, Małgorzata Kołcz witam, generalnie do 12 tygodnia nie zaleca się wyrywania zębów oraz ich leczenia ze znieczuleniem. Ponieważ znieczulenie może (ale nie musi) w małych ilościach przechodzić przez łożysko. Do 12 tygodnia dlatego, że w tym czasie kształtują się narządy i układy - dlatego dla własnego spokoju, jeżeli nie ma takiej potrzeby, lepiej unikać znieczulenia u stomatologa. Wielu stomatologów uważa, że po 12 tygodniu spokojnie. Co do bólu po wyrwaniu, to sprawa indywidualna..... u każdego na pewno jest inaczej..... a nie lepiej wyleczyć ząb zamiast go wyrywać? teraz są takie sposoby najróżniejsze, można uratować juz naprawdę szczątkowe zęby.... ja jestem "aparatką", tak że przez całą ciążę siedzę i u ortodontki i u dentystki, też u higienistki, największy dyskomfort czuję dopiero w 9 miesiącu ciąży w związku z łukami, ale teraz to juz mnie wszystko drażni, tak szczerze..... w 6miesiacu ciąży miałam robione 8 nowoczesnym sposobem, bez znieczulania, nic nie bolało kompletnie.... ja uważam osobiście że stan zapalny i ropa sa gorsze dla maleństwa i trzeba zaryzykować, lepiej dbać o zęby w ciąży a nie czekać i sie męczyć 🙂 pozdr 09:31 Ludzie może i wiedzą, ale ja byłam wczoraj na takim pogotowiu i jak tylko zobaczyłam co mnie czeka, to przeklinałam w myślach, że ktoś mi kiedyś o takim pogotowiu powiedział, bo gdybym o nim nie wiedziała, to płakałabym sobie w nieświadomości w poduszkę z bólu...Lekarz spał jak przyszłam (co mnie nie dziwi, w końcu środek nocy, ale na myśl o tym, że zaspany dentysta będzie grzebał mi w zębach przeszły mnie dreszcze i stojąc przed tymi drzwiami stwierdziłam, że może ten ząb nie boli aż tak bardzo). To że ten człowiek był w chu* niemiły to już pominę. Ząb bolał tak, że nie pomogło nawet znieczulenie, jak mi się wbił igłą w kość, to myślałam, że zejdę, wywalił lek, który wsadziła mi moja dentystka, wsadził nowy i jeden dobry aspekt całej wizyty - przepisał mocne leki przeciwbólowe - Nimesil. Teraz ząb lekko ćmi, ale wcześniej bolało mnie ucho, szyja, oko (?!). Dotknąć się nie mogę, ale już przynajmniej nie płaczę z bólu ;) A dentysta był tak strasznie niemiły, niedelikatny, sprzęt przedpotopowy, że jak już stamtąd wyszłam, to się cieszyłam, że udało mi się z tego wyjść cało i zdrowo. Serio, przychodnia w środku parku, 1:00 w nocy, stary budynek z czerwonej cegły i dentysta sadysta...to się nadaje na horror :P 10:58 Ja wiem, bo pare miesiecy temu jak mnie lekko zabolal zab w nocy i oczywiscie mi to przeszlo, to na nastepny dzien poszedlem i sciemnialem ze mnie caly czas boli, przyjeli mnie po chwili czekania :) Leczenie kanałowe stanowi ingerencję w organizm, która zwiększa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowej infekcji bakteryjnej. Wiąże się często także z dolegliwościami bólowymi. Dlatego też w niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie doustnej antybiotykoterapii wspomaganej lekami osłonowymi bądź leczenia przeciwbólowego za pomocą leków lub z wykorzystaniem lasera. Antybiotyki Antybiotyki są grupą leków dość szeroko stosowaną w endodoncji. Wynika to z tego, że każde leczenie endodontyczne wypada uznać za ingerencję zwiększającą ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowej infekcji bakteryjnej (nawet jeśli będzie ona na niezwykle niskim poziomie natężenia). Leki przeciwbakteryjne powinny być stosowane bądź zatem jednorazowo u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka (profilaktycznie) lub też terapeutycznie (w przypadku rozwoju i penetracji infekcji bakteryjnej w tkanki pacjenta). POLECAMY Stany zapalne miazgi zębów mogą doprowadzić do groźnych powikłań ogólnoustrojowych, jeśli nie są prawidłowo leczone. W szczególnych przypadkach konieczne jest również zastosowanie doustnej antybiotykoterapii, wspomaganej lekami osłonowymi, lub też terapii przeciwbólowej. Antybiotyki należy stosować jako element profilaktyki u pacjentów, u których występuje podwyższone ryzyko penetracji bakterii ogólnoustrojowo i rozwoju infekcyjnego zapalenia mięśnia sercowego lub stawów. Według wszelkich doniesień naukowych i wskazań terapia antybiotykowa powinna być wykorzystana w przypadku wystąpienia u pacjenta objawów ogólnych związanych ze stanem zapalnym miazgi w postaci obrzęku tkanek twarzy i/lub wzrostu temperatury ciała. W innych przypadkach należy wdrożyć jedynie leczenie miejscowe, a antybiotykoterapię rozpocząć dopiero po wystąpieniu wyżej wymienionych objawów ogólnych. Terapia antybiotykowa nie powinna być jedynym elementem leczenia, zawsze powinna towarzyszyć działaniom miejscowym dotyczącym zęba objętego stanem zapalnym. Wśród antybiotyków, które można stosować w leczeniu powikłań stanów zapalnych miazgi, można wyróżnić β-laktamy oraz linkozamidy. Za skuteczny antybiotyk uznaje się również „klasyczne” penicyliny, jednak nie są one zalecane ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej u pacjenta. Ze względu na mniejsze ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej zaleca się stosowanie klindamycyny lub amoksycyliny z kwasem klawulanowym. Profilaktyka antybiotykowa w przypadku leczenia endodontycznego powinna dotyczyć tylko konkretnych grup pacjentów, objętych ryzykiem wystąpienia powikłań w postaci bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Na pierwszej wizycie w trakcie zbierania wywiadu lekarskiego należy ustalić, jakie schorzenia układu sercowo-naczyniowego zgłasza pacjent i jakie stanowią one ryzyko wystąpienia bakteryjnego zapalenia wsierdzia (endocarditis). Jeśli w trakcie wywiadu stwierdza się u pacjenta: wszczepione sztuczne zastawki serca, epizod endocarditis w wywiadzie, wady wrodzone serca, chirurgicznie wytworzone zespolenie systemowo-płucne, oznacza to, że ryzyko wystąpienia powikłań jest wysokie i wymaga zastosowania zarówno profilaktyki przedzabiegowej, jak i pozabiegowej. W przypadku stwierdzenia w wywiadzie: wad serca, dysfunkcji zastawkowych, kardiomiopatii przerostowej lub schorzeń zastawek mamy do czynienia z niższym ryzykiem powikłań bakteryjnych, wystarczy wówczas zastosować profilaktykę przedzabiegową. W ramach profilaktyki przedzabiegowej (wady serca, zastawki serca, bakteryjne zapalenie wsierdzia, leczenie immunosupresyjne) można stosować: amoksycylinę (dorośli: 2,0 g, dzieci: 50 mg/kg jednorazowo godzinę przed zabiegiem), klindamycynę (dorośli: 600 mg, dzieci: 20 mg/kg jednorazowo godzinę przed zabiegiem). Obecnie najbardziej polecane jest jednorazowe podanie wysokiej dawki antybiotyku przed zabiegiem bez konieczności przyjmowania kolejnych dawek po jego zakończeniu. W ostrych stanach zapalnych tkanek okołowierzchołkowych powikłanych objawami stanu ropnego (obrzęk i/lub podwyższona temperatura ciała) należy wprowadzić antybiotykoterapię jako uzupełnienie prawidłowo prowadzonego leczenia endodontycznego. Wdrożenie odpowiedniego leczenia przyczynowego i/lub objawowego jest dodatkowo wspomagane terapią farmakologiczną przeciwbólową i przeciwzapalną. Klindamycyna – aktywna w stosunku do większości patogenów wywołujących zakażenia zębopochodne, doskonale penetruje tkankę kostną, lek pierwszego rzutu w terapii zakażeń zębopochodnych i przy uczuleniu na antybiotyki penicylinowe. Dawkowanie we wskazaniach endodontycznych wynosi 300 mg przyjmowane co 8 godzin lub też 600 mg przyjmowane co 12 godzin. W przypadku klindamycyny należy pamiętać, że lek jest niezalecany u osób ze schorzeniami zapalnymi przewodu pokarmowego ze względu na silne podrażnienie błony śluzowej. Po podaniu antybiotyku mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zapalenie przełyku i błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadko (ale są one spotykane) obserwowane są reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka skórna, pokrzywka); jeszcze rzadziej obrzęki, gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy i zespół Lyella, sporadycznie reakcje anafilaktyczne o ciężkim przebiegu. W przypadku któregokolwiek z zaburzeń należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Amoksycylina z kwasem klawulanowym charakteryzuje się gorszą penetracją do tkanki kostnej, ale szerszym spektrum działania przeciwbakteryjnego. Dawkowanie we wskazaniach endodontycznych wynosi 1,0 g przyjmowany co 12 godzin. Antybiotyki powinny być przyjmowane przez minimum 5 dni do ustąpienia objawów, jeśli te nie ustępują, konieczne jest przedłużenie antybiotykoterapii o kolejne 5 dni i/lub zmiana leku. Leki przeciwbólowe Jednym z elementów farmakoterapii przy stanach zapalnych miazgi u dzieci jest podawanie środków przeciwbólowych. Leczenie enodontyczne doprowadzi w końcu do ustąpienia dolegliwości, podobnie jak antybiotykoterapia, ale nie zawsze będzie to miało miejsce bezpośrednio po zabiegu. W takich przypadkach warto zalecić podanie odpowiednich środków przeciwbólowych. Dodatkowo część z środków przeciwbólowych ma również działanie przeciwzapalne, które warto wykorzystać. Paracetamol Jest jednym z popularniejszych środków przeciwbólowych, można go stosować w każdym wieku, również u dzieci i kobiet w ciąży. Ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, nie działa natomiast przeciwzapalnie. Jego mechanizm działania polega na inhibicji syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym i w ten sposób blokowaniu odczucia bólu. Oznacza to, że działanie nie jest natychmiastowe, efekt przeciwbólowy powinien utrzymać się przez 6–8 godzin. Skutki uboczne zażywania paracetamolu są niezwykle rzadkie, toteż jest lekiem zalecanym dla dzieci. Przedawkowanie paracetamolu wywołuje bardzo poważne skutki zdrowotne. Miejscem metabolizmu paracetamolu jest wątroba, gdzie większość leku przekształcana jest do nieaktywnych siarczanów i glukuronianów, natomiast pozostała część ulega przemianie do wyjątkowo toksycznej dla wątroby N-acetylo-p-benzochinoiminy, która jest natychmiast przekształcana pod wpływem silnego antyutleniacza wątrobowego, zwanego glutationem, do związków nietoksycznych. Wydolność glutationu wątrobowego ma swoje ograniczenia, stąd konieczność przestrzegania odpowiedniej dawki dobowej. Ibuprofen Ibuprofen to lek z rodziny niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działa poprzez inhibicję powstawania prostaglandyn w obwodowym układzie nerwowym, dzięki czemu mają silniejsze działanie przeciwbólowe oraz działają również przeciwzapalnie. Bardzo rzadko stwierdza się niepożądane skutki uboczne, aczkolwiek warto uprzedzić o możliwym podrażnieniu przewodu pokarmowego (nudności i/lub bóle w nadbrzuszu). U dzieci powinien być stosowany tylko doraźnie, nie dłużej niż 3 dni w przypadku dolegliwości bólowych i 5 dni w przypadku gorączki. Zalecana dawka dobowa to 20–30 mg/kg w dawkach podzielonych. Dawka dobowa dla dzieci od 1. do 3. roku życia (10–15 kg) wynosi 300 mg/dobę, dla dzieci w wieku 4–6 lat (16–20 kg) – 450 mg/dobę. Dzieciom w wieku 7–9 lat (21–29 kg) można podać maksymalnie 600 mg/dobę, w wieku 10–12 lat (30–40 kg) – 900 mg/dobę. Dawka dobowa dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynosi 1200 mg. Lek można podawać 3 razy dziennie. Ketoprofen Ketoprofen to lek z grupy NLPZ o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwbólowym. Stosuje się w leczeniu objawowym zapalnych, zwyrodnieniowych i metabolicznych schorzeń reumatycznych oraz w łagodzeniu niektórych objawów zespołów bólowych. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, dzięki czemu jest skuteczny w leczeniu objawowym powikłań powstałych w tkankach okołowierzchołkowych. Dawkowanie wynosi 100 mg co 24 godziny lub co 12 godzin. Nie należy przekraczać tej dawki, ze względu na silne działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego. W trakcie przeprowadzania wywiadu należy określić, czy nie ma przeciwwskazań do stosowania ketoprofenu, które występują, jeśli pacjent ma: ciężką niewydolność serca, ciężką niewydolność nerek, ciężką niewydolność wątroby, przewlekłą niestrawność, skłonność do krwawień, astmę oskrzelową i zapalenie błony śluzowej nosa, czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, występujące w przeszłości krwawienie z przewodu pokarmowego, perforację przewodu pokarmowego, występujące w przeszłości krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja, związane z wcześniejszym stosowaniem NLPZ. Probiotyki Wyposażając pacjenta w cały arsenał farmakologiczny na okoliczność walki z bólem i zakażeniem bakteryjnym, warto również zwrócić uwagę na osłonę jego organizmu przed szkodliwym wpływem leków. Pacjent poczuje się wówczas w pełni pod opieką swojego lekarza, a jego zaufanie do zastosowanego leczenia wzrośnie. Przyjmowanie antybiotyków jest dla organizmu doświadczeniem obciążającym pod kątem obecności fizjologicznej flory bakteryjnej w przewodzie pokarmowym oraz prawidłowej czynności wątroby i nerek. Dlatego też istotne jest pamiętanie o wsparciu organizmu odpowiednimi preparatami probiotycznymi. Obecnie zaleca się preparaty zawierające szczepy bakteryjne Lactobacillus rhamnosus GG, Saccharomyces boulardii lub Lactobacillus sporogenes. W przypadku zalecania probiotyków dla dzieci warto zwrócić uwagę przede wszystkim na formę przyjmowania preparatu. Wśród obecnie dostępnych środków można wymienić: Acidolac zawierający liofilizowane szczepy bakterii Lactobacillus acidophilus oraz liofilizowane szczepy bakterii Bifidobacterium bifidum. Tabletki z wyglądu przypominają żelki „misie”, mają smak białej czekolady. Należy je podawać 2 razy dziennie, nie można ich stosować u dzieci poniżej 3. roku życia. Ido-Form Kid – zawierający Lactobacillus rhamnosus GG, witaminę B6, witaminę B1, Bifidobacterium animalis subs. Lactis. Ma formę tabletek do ssania, przyjmuje się 1 tabletkę dziennie, preparat można stosować u dzieci powyżej 1. roku życia. Nowoczesne technologie w leczeniu dolegliwości bólowych Lasery biostymulacyjne Lasery niskiej mocy, określane również jako lasery biostymulacyjne, są grupą urządzeń, które mają na celu wykorzystanie promienia lasera w celu wywołania pozytywnych zmian w tkankach, nie powodując ich uszkodzenia w jakimkolwiek stopniu. Wykazano, że promień światła o odpowiedniej długości fali wywołuje w tkankach reakcje fotobiochemiczne, które mogą skutkować zmniejszeniem dolegliwości bólowych w naświetlanym miejscu. Wpływ fotochemiczny na syntezę neurotransmiterów powoduje, że lasery takie mogą oddziaływać zarówno na ból wywołany przez podrażnienie zakończeń nerwowych, jak i ból neuropatyczny. Mają również działanie przeciwzapalne, jeśli ognisko zapalenia znajduje się w „zasięgu” działania lasera, naświetlanie może spowodować zmniejszenie dolegliwości bólowych związanych ze stanem zapalnym. Istnieje wiele doniesień na temat skuteczności działania laserów diodowych, zarówno biostymulacyjnych, jak i zabiegowych w stomatologii, jednak ich stosowanie nie jest zbyt powszechne. W trakcie naświetlania dochodzi do reakcji tkankowej na słabą wiązkę światła o mocy 2–200 mW o odpowiedniej długości fali. Światło może wnikać do organizmu na głębokość nawet 6 cm, dzięki ograniczonemu pochłanianiu przez wodę. Laseroterapia biostymulacyjna jest najczęściej zalecana jako wspomaganie tradycyjnych metod terapeutycznych, a nie samodzielna terapia. Światło o odpowiedniej długości fali wywołuje szereg zmian zachodzących w komórkach organizmu poprzez procesy stabilizacji błon komórkowych, pobudzenie mitochondriów oraz zwiększenie potencjału energetycznego komórki. Z badań wynika, że mechanizm działania lasera powoduje wzrost liczebności limfocytów T oraz aktywności monocytów, makrofagów i neutrofilów, co zwiększa miejscowo odporność organizmu i przyspiesza procesy gojenia w miejscu stanu zapalnego. Same komórki ulegają pobudzeniu do działania poprzez mechanizmy związane z aktywnością mitochondriów. Miejscowe działanie przeciwzapalne jest również związane z obkurczeniem naczyń krwionośnych wskutek wzrostu stężenia serotoniny, histaminy i heparyny, co hamuje narastanie przesączania śródnaczyniowego i powstawanie obrzęku zapalnego. W przypadku leczenia endodontycznego badano wpływ promieniowania lasera biostymulacyjnego o długości fali 809 nm na występowania bolesności pozabiegowej po leczeniu endodontycznym. Badania potwierdziły zmniejszenie dolegliwości bólowych po jednym zabiegu naświetlania laserem. Dodatkowo działanie laserów biostymulacyjnych przyspiesza gojenie ran i procesy naprawcze w tkankach oraz zapobiega ich uszkodzeniom zapalnym. Wszystkie te aspekty mogą mieć znaczenie przy leczeniu endodontycznym, chociaż w tym przypadku konieczne jest regularne stosowanie naświetlania laserem w... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma ...i wiele więcej! Sprawdź

antybiotyk na ból zęba forum